Jamnik

Jamnik

2391

Jamnik rys historyczny rasy

Dachshund, niemiecka nazwa jamnika znaczy w dosłownym tłumaczeniu ” borsuczy pies ”. Nazwa związana jest prawdopodobnie z tym, że psy te wykorzystywane były do polowania na zwierzynę ryjącą nory, oraz jego budowa, która jest bardzo zbliżona do borsuczej. Pierwszym jamnikiem, który powstał był jamnik

krótkowłosy. Sierść, którą posiadały te psy była krótka jak sama nazwa wskazuje i nie chroniła dość wystarczająco psów od zimna i gorszych warunków atmosferycznych. Ewidentnie był to problem, z którym chcieli sobie jakoś poradzić hodowcy. Dlatego postanowiono zaradzić temu krzyżując jamnika krótkowłosego ze spanielem, z czego finalnie powstał jamnik długowłosy. Klub miłośników jamników długowłosych powstał na terenie Bawarii, w Niemczech, w 1888 roku. Odmianą jamników jeszcze nie było końca, długowłosa wersja nie była ostatnią kombinacją. Miało jeszcze miejsce powstanie jamnika szorstkowłosego, który wynikł z krzyżówki krótkowłosego osobnika jamnika, małego sznaucera, teriera szkockiego, oraz dandie dinmont terriera. Mordax, bo tak się nazywał pierwszy przedstawiciel rasy jamników szorstkowłosych, który zaprezentowany został na wystawie w roku 1883. W XIX i XX wieku przestano używać tych psów do polowania. Postanowili stworzyć na podstawie jamnika, jego mniejszą wersję, która będzie się sprawdzała przy łowach na króliki. Z połączenia krótkowsłowego jamnika z pinczerem miniaturowym wyszedł jamnik króliczy, pies o bardzo małych rozmiarach, który był w stanie popędzić za gryzoniem do jego skrytki.

Charakterystyka i właściwości rasy

Pochodzenie: Niemcy

Długość życia: 14-17lat

Wysokość w kłębie: Standardowy: 27-30cm Miniaturowy: 16-20cm Króliczy: Nie ma określonej miary.

Waga: Standardowy: 6,5-9kg Miniaturowy: 4,5kg Króliczy: 3,5kg

Psy myśliwskie, które stworzone zostały do polowania na i pod ziemią. Występują w trzech typach wielkości i ciężaru, standard, miniatura oraz królicze, a także w trzech opcjach długości szaty, krótkowłose, szorstkowłose i długowłose. Jeżeli chodzi o kwestie ubarwienia, w których występują jamniki to są to kolory takie jak rude, żółte, rudo-żółte – jednokolorowe, marmurkowe ( pręgowane, tygrysie ) tło znacznie ciemniejsze (czarne, szare lub rude), oraz wariacje umaszczenia dwukolorowe czekoladowy lub intensywnie czarny z miedzianymi brązowymi podpaleniami rozsypanymi po ciele jamnika. np. nad oczami, na żuchwie, czy na kończynach. Jamniki budzą w ludziach skrajne uczucia. Uważa się, że można je albo kochać, albo nienawidzić. Niestety ludzie lubią wierzyć i tworzyć różnego rodzaju stereotypy, które niekoniecznie mają swoje odzwierciedlenie w rzeczywistości. Jak przy każdej rasie osobniki mogą mieć naprawdę od siebie odmienny charakter. Są to przeważnie psy o charakterze stanowczym, ale zdecydowanie nie złośliwym. Chociaż pewnie i takie można spotkać. Zdystansowane wobec obcych ludzi, chwila musi potrwać, żeby potrafiły zaufać. Za to członkowie rodziny, w której się znajduje są dla niego najważniejsi. Wybiera sobie spośród rodziny osobę, która jest dla niego najukochańszym właścicielem. Psy te zaliczają się do bystrych stworzeń, które uparcie dążą do wyznaczonego celu. Cechują się uporem, który zdecydowanie nie pomaga w wychowaniu czworonogów. Przeważnie są to zwierzęta bardzo energiczne, ale spotyka się również przypadki bardzo spokojnych egzemplarzy.

Ciekawostki

– Co rocznie organizowany jest w Krakowie marsz jamników z ich właścicielami.

– Jamniki posiadają jeszcze inne nazwy, a są nimi teckel, deckel, taks, norowiec, czy dachshund.

– Zdarza się, że właściciele jamników urządzają im imieniny, np. krótkowłose królicze obchodzą imieniny 15 października.

Przypadłości chorobowe

Jamniki mają skłonności do różnego rodzaju chorób, są nimi między innymi cukrzyca, problemy dotykające skóry psów, otyłość, która potrafi być przyczyną dolegliwości związanych z kręgosłupem. Osobniki tej rasy nie raz cierpią z powodu problemów z kręgosłupem, niekoniecznie wywołanych przez większą wagę. Są one po prostu bardziej narażone na bóle towarzyszące w tych okolicach. Jamniki potrafią zmagać się z nieprzyjemnościami, które dotykają sfery uszu, mianowicie zapalenie uszu. Takie dolegliwości dręczą psy o długich uszach. Trzeba regularnie kontrolować uszy psów, plus pamiętać o ich higienie. Bywa tak, że uszne problemy, gdy są niedoleczone lubią powracać. Nie pozwólmy na to, żeby problem powracał. Zdarzyć się może również, że jamnik się przeziębi i pojawi się męczący katar.

Wskazówki pielęgnacyjne

W zależności od tego jakiej szaty jest jamnik, takiej pielęgnacji sierści będzie potrzebował. Jamniki, które posiadają krótki włos nie są wymagające, jeżeli chodzi o sprawę czesania. Wystarczy, że psa się raz na jakiś czas przejedzie szczotką i wystarczy. Długowłose zaś potrzebują częstszego dbania o futro, które jest długie.

Jamniki mimo że są małymi psami potrzebują minimum godzinnego spaceru w ciągu dnia. Każdy pies potrzebuję aktywności, a psy takie jak jamniki, które są bardziej narażone na nadwagę tym bardziej. Prócz godzinnego spaceru trzeba pamiętać również o krótkich wyjściach na dwór. Gdy nadejdzie zimny czas skróćmy trochę czas spacerowania, żeby nie wyziębiać psa. Po powrocie powinny łapki psów od spodu być wycierane. Zbyt długie pazury potrafią zdeformować palce psów, dlatego trzeba dbać o systematyczne obcinanie ich. Szczeniaki nie mają mozliwości ścierania pazurów, dlatego jest to bardzo ważne w okresie szczenięctwa. Ze względu na słaby kościec jamników, zaleca się, żeby psy były znoszone ze schodów na rękach i w trakcie spaceru nie używane były szelki, tylko odpowiednia smycz.[ratings]

[Głosów: 2   Average: 3/5]

Komentarze

komentarzy